นักบุญแปร์เปตูอาและนักบุญเฟลิซิตัส

นักบุญแปร์เปตูอาและนักบุญเฟลิซิตัส

“พวกลูกผู้เป็นคนบาป ไว้วางใจในพระเมตตาอันไม่รู้เหือดหายของพระองค์ โปรดพาลูกเข้าในหมู่บรรดาอัครธรรมทูตรและมรณสักขี นักบุญยอห์นบัปติสต์ นักบุญสเตเฟน นักบุญบาร์นาบัส นักบุญเฟลิซิตัส และนักบุญแปร์เปตูอา”

นักบุญเหล่านี้คือใครที่พระสงฆ์ต้องเอ่ยนามในบทขอบพระคุณที่ 1 ในพิธีบูชาขอบพระคุณ

นักบุญแปร์เปตูอา เป็นนายหญิงที่กำลังเรียนหลักความเชื่อ เป็นมารดาของเด็กน้อย ส่วนนักบุญเฟลิซิตัส เป็นทาสที่ได้รับศีลล้างบาปแล้ว และกำลังจะเป็นแม่คน ทั้งสองอาศัยใต้ชายคาเดียวกันในเมือง Tebourba (ตูนิเซีย) ทั้งสองเชื่อและศรัทธาในพระเยซูเจ้า ความรักความศรัทธานี้ได้พาเธอทั้งสองเข้าสู่สนามต่อสู้และกลายเป็นมรณสักขีในปี 203 (746)

ในประวัติศาสตร์จักรพรรดิ Septime Severe ได้เบียดเบียนคริสต์ศาสนาในปี 202 (705) โดยอ้างว่า ขัดต่อความสงบของจักรวรรดิ และคาดโทษถึงตาย สำหรับทุกคนที่เข้าศาสนาคริสต์เพราะเชื่อว่าพวกนี้เป็นเหมือนเหมือนเชื้อแป้งของกาต่อต้านอาณาจักรอเล็กซานเดรีย และกลุ่มคริสตชนของแอฟริกาต้องทนทุกข์อ่างมากกับการเบียดเบียนครั้งนี้ นักบุญแปร์เปตูอาถูกลงโทษประหารชีวิตเพราะยืนหยัดมั่นคงในความเชื่อ เธอปฏิเสธที่จะคารวะรูปปั้นของจักรพรรดิแทนการไว้ชีวิต เธอถูกจำคุกพร้อมกับแม่นมและนักบุญเฟลิซิตัส ซึ่งขณะนั้นครรภ์แก่มากแล้ว และเธอได้คลอดลูกในห้องขังนั่นเอง เธอทั้งสองถูกประหารพร้อมกับคริสตชนอีก 5 คน ขณะที่สัตว์ร้ายกำลังเข้าสังหาร นักบุญแปร์เปตูอาได้วิงวอนเพื่อนๆ ว่า “จงตั้งมั่นไว้ในความเชื่อ จงรักกันและกันและไม่หวั่นไหวต่อความทุกข์ทรมาน” ช่วงสุดท้ายท่านได้สวมกอดกัน เพื่อน้อมรับความตายอย่างอาจหาญ

นักบุญทั้งสองได้รับการคารวะรำลึกถึงคู่กันเสมอ ทั้งคู่จึงเป็นที่มาของคำว่า “Felicite Perpetuel” ซึ่งแปลว่า “ความสุขแท้นิรันดร

Related posts

Leave a Comment